La passion de Styx
La Passion de Styx bestaat uit 92 schilderijen van elk 122 × 122 cm, een verwijzing naar de 92 metopen van het Parthenon. Het werk is geïnspireerd op de niet meer bestaande, maar ooit wereldberoemde schilderijen van Polygnotos. Niet als directe afbeelding of verwijzing, maar als een inspiratiebron die op een meer verborgen manier in het geheel verweven is. Door concentratie en reductie ontstaan krachtige, soms dwingende vormen binnen een traag, bijna statisch beeld. Losgeraakte lijnen en draden, ronde en vlekachtige vormen lijken hun oorspronkelijke betekenis verloren te hebben. De schilderijen hebben een gesloten, ondoorzichtig karakter. Ze verhullen meer dan ze prijsgeven. Wat zichtbaar blijft zijn resten en sporen van eerder ontstane beelden. Ze roepen associaties op met ruïnes en vergane beschavingen, met de schoonheid van wat is aangetast en verdwenen. Tegelijkertijd ontstaat ruimte voor nieuwe betekenissen, nieuwe beelden en nieuwe beloften. Alsof de geschiedenis, na een lange stilte, opnieuw bewoonbaar wordt gemaakt. De schilderijen kunnen afzonderlijk worden bekeken, maar vormen samen een reeks waarin herhaling, verschil en onderlinge samenhang een extra betekenislaag creëren.
